خاطرات، ادبیات، کتاب، معلمی، زبان و آداب و رسوم مردم

دو کلاس دینی و عربی با دانش آموزان سال اول دبیرستان دارم با دو روش تدریس متفاوت. در کلاس دینی عنوان درس را روی تخته می نویسم و از دانش آموزان می خواهم به ترتیب اظهار نظر کنند. یک نفر هم نظرها را روی تخته می نویسد. یعنی من از آنها سوال می کنم. چون می دانم در موضوع مثلا "خدا" همه صاحب نظرند. تا کنون این روش موفق بوده است. هم دانش آموزان وادار به تفکر می شوند و هم در پایان می بینم محتوای نظرات بچه ها که پای تخته ثبت شده است از محتوای درسی که در کتاب آمده غنی تر است.

عربی را بر عکس عمل می کنم. عنوان را پای تخته می نویسم: "معرب و مبنی". واز دانش آموزان می خواهم هرکس یک سوال در این مورد بپرسد تا من پاسخ دهم. هر سوال را با نام سوال کننده روی تخته می نویسم. و پاسخ می دهم. ابتدا سوال پرسیدن سخت است چون موضوع جدید است اما جلوتر که می رویم هم موضوع روشن تر می شود و هم سوالات دقیق تر. دانش آموز در این روش به صورت کشفی درس را می آموزد و در یادگیری مشارکت فعال دارد. از همه مهمتر سوال پرسیدن را هم یاد می گیرد.


برچسب‌ها: معلمی, روش تدریس دینی و عربی
+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/12/19ساعت 8:14 قبل از ظهر  توسط جواد ماهر  |